Liturgjia e Orëve – 14 prill – e shtunë – Java II e Pashkëve

Written by on April 12, 2018

JAVA E DYTË E PASHKËVE – E SHTUNË
 
SHËRBESA E LEXIMEVE
 
Ftesa
 
D  O Zot, hapi buzët e mia.
C  Dhe goja ime do t’i kumtojë lavdet e tua.
 
D  Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
C  si ka qenë në fillim,
  ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. Aleluja!
 
Në shërbesën e së dielave dhe të ditëve të javës:
 
Ant. Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja.
 
  Psalmi 95 /94/  Grishje për të lavdëruar Hyjin
 
  Nxitni njëri-tjetrin dita-ditës deri sa të zgjasë kjo “Sot” (Heb 3, 13).
 
Ejani t’i këndojmë Zotit, *
  t’i brohorasim Hyjit, Shëlbuesit tonë.
T’i dalim para me falënderje, *
  t’i këndojmë këngë hareje!
 
  Ant. Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja.
 
Sepse Hyj i madhërishëm është Zoti, *
  Mbret i madhërueshëm mbi të gjithë  zotat!
Sepse në dorën e tij janë thellësitë e tokës, *
  të tijat janë edhe majat e maleve,
i tiji është deti ‑ ai e krijoi, *
  duart e tija e formuan tokën.
 
  Ant. Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja.
 
Ejani ta adhurojmë, të biem përmbys para tij, *
  të biem në gjunjë para Zotit që na krijoi!
Sepse ai është Hyji ynë,
  ne jemi populli i kullosës së tij, *
  grigja që ai ruan.
 
  Ant. Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja.
 
Oh sikur ta ndienit sot zërin e tij: *
  “Mos e bëni zemrën tuaj gur porsi në Meribë,
porsi në ditë të Masës në shkretëtirë,
  kur etërit tuaj më vunë në sprovë: *
  më provuan megjithëse i kishin parë veprat e mia.
 
  Ant. Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja.
 
Dyzet vjet më mërziti ajo brezni
  e thashë: ‘Popull zemërluhatshëm është ky, *
  që s’i njeh udhët e mia.’
Prandaj u përbetova në hidhërimin tim: *
  ‘Askurrë s’do të hyjnë në prehjen time!’”
 
  Ant. Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja.
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
  Ant. Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja.
 
JAva e dytë e Pashkëve – E shtunë
 
Shërbesa e leximeve
 
D  Hyj, më eja në ndihmë!
C  O Zot, shpejto të më ndihmosh!
 
D  Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
C  si ka qenë në fillim,
  ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
  Himni
 
  Gëzohu, qiell, prej së larti,
  brohoritni tokë e det,
  Krishti pas kryqit ngjallur,
  vdekatarëve u dha jetë.
 
  Koha e pritur tash u kthye,
  shihet dita e shpëtimit,
  pas një errësire u shkëlqye
  bota nga gjaku i Qengjit.
 
  Ajo vdekje prej mundimesh
  bëhet falje e krimit;
  virtyti mbet pa u prekur
  fitoren e dha i munduri.
 
  Kjo ish prova e shpresës sonë,
  që të binden besimtarët,
  pastaj dhe ata do të ngjallen
  për të gëzuar jetën e lume.
 
  Ja, pra, Pashkët e bardha
  shkaku i këtyre të mirave,
  të gjithë trimërisht t’kremtojmë
  me kaq dhurata të mbushur.
 
  Jezus, ti qofsh i përhershëm
  për zemrat gëzimi i Pashkëve,
  e ne me hir të rilindur
  na mblidh në triumfet e tua.
 
  Jezus, ty të qoftë lavdia,
  që shndrit me mundje të vdekjes,
  bashkë me Atin e me Shpirtin
  ndër gjithë shekujt burim jete. Amen.
 
  (Në vend të himnit mund të këndohet një këngë e miratuar nga autoritetet kishtare e që i përshtatet kohës)
 
Ant. 1 Vetëm ti, o Zot, bën mrekulli të mëdha:
  e amshueshme është dashuria jote. Aleluja!
 
Psalmi 106 /105/  Mirësia e Zotit dhe pabesia e popullit
 
  Të gjitha këto u ndodhën atyre që të shërbejnë si shembull e u shkruan për mësimin tonë, për të cilët arriti mbarimi i kohës (1Kor 10, 11).
 
I (1-18)
 
Lavdëroni Zotin, sepse është i mirë, *
  sepse e amshuar është dashuria e tij!
 
Kush mund t’i tregojë veprat e madhërueshme të Zotit, *
  të bëjë të jehojnë të gjitha lavdet e tija?
 
Lum ata që i mbajnë urdhërimet e tija *
  dhe veprojnë me drejtësi në çdo kohë.
Na kujto, o Zot, në mirësinë tënde ndaj popullit tënd, *
  na eja në pasi me shëlbimin tënd,
 
që ta shijojmë fatin e të zgjedhurve të tu, †
  të gëzohemi në gëzimin e popullit tënd, *
  të mburremi me trashëgimin tënd.
 
Mëkatuam, po, porsi etërit tanë, *
  padrejtësisht vepruam, bëmë të keqen.
 
Etërit tanë në Egjipt *
  nuk i kuptuan mrekullitë e tua,
nuk e kujtuan përdëllimin tënd të madh, *
  e të hidhëruan pranë detit, pranë Detit të Kuq.
 
Por Zoti i shpëtoi për nder të Emrit të vet, *
  për ta bërë të njohur pushtetin e vet.
 
Zoti iu kërcënua Detit të Kuq e ky u tha *
  dhe i kaloi nëpër det si nëpër shkretëtirë.
I shpëtoi prej duarve të armiqve, *
  i shpërbleu prej kthetrave të urryesve.
I mbyti me ujë ata që i mundonin: *
  asnjë prej tyre nuk shpëtoi!
Atëherë u besuan fjalëve të tij *
  dhe i kënduan lavdet e tija.
 
Por shpejt i harruan veprat e tija *
  e nuk u mbështetën në synimet e tija.
U leshguan për së tepërmi në shkretëtirë *
  dhe e ngucën Hyjin në vend të paujë.
 
Ua plotësoi kërkesën e tyre *
  ua ngiu grykësinë e tyre.
 
Smirë i morën Moisiut në tëbanishtë *
  edhe Aronit, shenjtit të Zotit.
U hap toka dhe e përpiu Datanin *
  e groposi turmën e Abiramit.
 
U ndez zjarri në mbledhjen e tyre *
  edhe flaka i dogji mëkatarët.
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. 1 Vetëm ti, o Zot, bën mrekulli të mëdha:
  e amshueshme është dashuria jote. Aleluja!
 
Ant. 2 Prej robërimit e lirove popullin tënd, o Zot,
  me dorë të fortë e me krah të fuqishëm. Aleluja!
 
II (19-33)
 
E punuan një viç në Horeb, *
  adhuruan një shtatore metali.
E ndërruan Hyjin e tyre *
  me truporen e një kau që ha sanë.
 
Harruan Hyjin që i shpëtoi, *
  që bëri mrekulli në Egjipt,
punë të madhërishme në dheun e Kamit, *
  emnesë në Detin e Kuq.
 
Mendoi Hyji farën t’ua shuante, †
  por iu lut Moisiu, i zgjedhuri i tij, *
  ndërmjetësoi përpara fytyrës së tij
për ta ngurruar zemërimin e tij,
  e dëgjoi e nuk ua treti farën.
 
Nuk shfaqën kujdes për tokën e dëshirueshme, *
  nuk i besuan premtimit të tij.
Nynykatën në çadrat e tyre, *
  nuk i vinin veshin zërit të Zotit.
 
Zoti e ngriti dorën e vet mbi ta, *
  për t’i shtruar rrah në shkretëtirë,
se do t’i shpërndante trashëgimtarët e tyre ndër kombe, *
  për të kërkuar vend më vend dherat e huaja.
 
Iu kushtuan hyjit Beelfegor, *
  hëngrën flitë e të vdekurve.
E zemëruan Zotin me veprat e veta të këqija *
  e mbi ta u sul plaga.
 
Flakëroi Fineesi e bëri gjyq *
  e atëherë u zhduk plaga.
E iu çmua kjo vepër drejtësi *
  brez pas brezi për amshim.
 
Prapë e hidhëruan tek ujërat Meriba, *
  për shkak të tyre qe ndëshkuar edhe Moisiu,
sepse shpirtin aq fort ia helmuan *
  saqë foli marrëzisht me buzë të veta.
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. 2 Prej robërimit e lirove popullin tënd, o Zot,
  me dorë të fortë e me krah të fuqishëm. Aleluja!
 
Ant. 3 Lavdërojeni Hyjin e qiellit,
  sepse ai na shpëtoi prej armiqve tanë. Aleluja!
 
  III (34-48)
 
Ata nuk i zhdukën popujt *
  sikurse Zoti u kishte urdhëruar,
por u përzien me paganë *
  dhe i mësuan veprat e tyre.
 
U shërbyen idhujve të tyre *
  dhe këta u bënë kurth për ta.
U flijuan djemtë e vet *
  e vajzat e veta djajve.
 
Derdhën gjakun e pafajshëm, †
  gjakun e djemve dhe të vajzave të veta *
  duke ua bërë therore idhujve të Kanaanit,
 
vendi mbarë qe njollosur prej gjakut. †
  U përlyen me veprat e veta, *
  nuk ia mbajtën besnikërinë me vepra të këqija.
 
Flakë u ndez Zoti me hidhërim kundër popullit të vet *
  iu ndy ndër sy trashëgimi i vet.
I lëshoi në duar të paganëve: *
  i sunduan ata që i urrenin.
 
Armiqtë e tyre i përndoqën *
  dhe qenë mposhtur nën kthetrat e tyre.
 
Shpeshherë Ai i shpëtonte, †
  por ata e hidhëronin me synimet e tyre *
  dhe njolloseshin më zi në poshtërsitë e veta.
 
Përsëri i priri sytë e vet mbi ta *
  kur e dëgjoi uratën e tyre.
 
I ra ndër mend Besëlidhja me ta *
  dhe i erdhi keq sipas përdëllimit të vet të madh.
Bëri të gjejnë mëshirë tek ata *
  që i mbanin në robëri.
 
Na shpëto, o Zot, Hyji ynë, *
  dhe na bashko prej popujve paganë
që ta lavdërojmë Emrin tënd të shenjtë *
  e të mburremi me lavdinë tënde.
 
Qoftë bekuar Zoti, Hyji i Izraelit, †
  nga shekulli në shekull! *
  Mbarë populli le të thotë: Amen! Amen!
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. 3 Lavdërojeni Hyjin e qiellit,
  sepse ai na shpëtoi prej armiqve tanë. Aleluja!
 
  D Zoti na rilindi në një shpresë të gjallë, aleluja,
  C në Krishtin që u ringjall prej së vdekuri, aleluja.
 
  Leximi i parë
  Prej librit të Zbulesës së shën Gjonit apostull  5, 1-14
 
  Qengji i Hyjit
  Unë Gjoni pashë: në dorën e djathtë të Atij që rri në fron një libër të shkruar përbrenda dhe përjashta, të vulosur me shtatë vula.
  Pashë edhe një engjëll të fuqishëm që shpallte me zë të madh: »Kush është i denjë ta hapë librin dhe t’ia zgjidhë vulat?«
  Dhe askush, as në qiell, as në tokë, as në Nëntokë nuk ishte i zoti ta çelë librin e të shikojë në të.
  Atëherë unë ia plasa vajit, sepse nuk u gjet asnjë i denjë ta hapë librin e të shikojë në të.
  Atëherë njëri prej udhëheqësve më tha: »Mos qaj! Ja, ngadhënjeu Luani nga fisi i Judës ‑ rrënja e Davidit: Ai do ta hapë librin dhe shtatë vulat e tija.«
  Atëherë vura re: në midis të fronit dhe të katër Gjallorëve, në midis të udhëheqësve, qëndronte ‑ si i prerë ‑ Qengji, i cili kishte shtatë brirë dhe shtatë sy, që janë [shtatë] shpirtrat e Hyjit të dërguar në mbarë tokën.
  Ai u afrua për të marrë librin prej të djathtës së Atij që rri në fron.
  Kur e mori librin katër Gjallorët e njëzet e katër udhëheqësit ranë përmbys para Qengjit. Secili kishte harpën dhe një kupë ari plot me kem, d.m.th. me urata të shenjtërve.
  Këndonin një këngë të re dhe thoshin: »Ti je i denjë ta marrësh librin dhe t’ia zgjidhësh vulat, sepse qe prerë dhe me gjakun tënd i shpërbleve për Hyjin njerëzit e çdo fisi, gjuhe, populli dhe kombësie,
  dhe i bëre për Hyjin tonë mbretëri dhe priftërinj dhe ata do të mbretërojnë përmbi tokë.«
  Atëherë në vegim dëgjova zë shumë engjëjsh përreth fronit, Gjallorëve dhe udhëheqësve. Ishin dhjetë mijëra dhjetë mijërash e mijëra mijërash.
  Brohorisnin me zë të lartë: »I denjë është Qengji i prerë të marrë pushtetin, pasurinë, dijen, fuqinë, nderin, lumturinë dhe lavdinë!«
  Dhe çdo krijesë që është në qiell e në tokë, në nëntokë e në det, ‑ të gjitha në to dhe mbi to i dëgjova duke thënë: »Atij që rri në fron dhe Qengjit: bekim, nder e pushtet në shekuj të shekujve!«
  Kurse katër Gjallorët thoshin: »Amen!« ndërsa udhëheqësit ranë përmbys dhe e adhuruan.
 
  Përgjigjja  Krh. Zb 5, 9. 10
  C Ti je i denjë të marrësh librin dhe t’ia zgjidhësh vulat, sepse qe prerë * dhe me gjakun tënd na shpërbleve për Hyjin, aleluja.
  D Na bëri për Hyjin tonë mbretëri dhe priftërinj,
  C dhe me gjakun tënd na shpërbleve për Hyjin, aleluja.
 
  Leximi i dytë
  Nga kushtetuta mbi liturgjinë “Sacrosanctum Concilium” e Koncilit ekumenik Vatikanas II.
  (Mbi liturgjinë, nr. 5-6)
 
  Vepra e shëlbimit
 
  Hyji do “që të shëlbohen të gjithë njerëzit dhe ta arrijnë njohjen e së vërtetës” (1 Tim 2, 4). Për këtë arsye, “mbasi herë mbas here dhe në mënyrë të ndryshme, në të kaluarën, u ka folur etërve me anë të profetëve” (Heb 1, 1), kur erdhi koha e caktuar, e dërgoi Birin, Fjalën e mishëruar, të lyer me Shpirtin Shenjt, që t’ua shpallë lajmin e mirë të vobektëve, dhe t’i shërojë zemërngrirët (krh. Is 61, 1; Lk 4, 18), mjek i mishit dhe i shpirtit, ndërmjetës mes Hyjit dhe njerëzve (krh. 1 Tim 2, 5). Vërtet, njerëzia e tij, në njësinë e personit të Fjalës, qe vegla e shëlbimit tonë. Pra, në Krishtin ndodhi shpërblimi i përsosur i pajtimit tonë dhe na qe dhënë plotësia e kultit hyjnor.
  Kjo vepër e shëlbimit të njerëzimit dhe e lavdërimit të përsosur të Hyjit, që nisjen e ka në veprat hyjnore të mrekullueshme të kryera në popullin e Besëlidhjes së Vjetër, u plotësua nga Krishti Zot, veçanërisht në saje të misterit të pashkëve të Mundimit të tij të lum, të Ringjalljes prej vdekjes dhe të Ngjitjes së lavdishme në qiell, mister nëpër të cilin duke vdekur e shkatërroi vdekjen tonë dhe duke u ngjallur na e ktheu neve jetën; pasi prej kraharorit të Krishtit, i cili po vdiste në kryq, lindi sakramenti i mrekullueshëm i tërë Kishës.
  Pra, sikurse Krishti qe dërguar prej Atit, po ashtu edhe ai i dërgoi apostujt, të mbushur me Shpirtin Shenjt, jo vetëm që ta shpallin, duke ua predikuar Ungjillin të gjithë njerëzve, se Biri i Hyjit, me vdekjen e ringjalljen e tij, na liroi nga pushteti i djallit dhe nga vdekja, dhe na kaloi në mbretërinë e Atit, por edhe, me anë të flisë dhe sakramenteve mbi të cilat mbështetet krejt jeta liturgjike, ta realizojnë veprën e shëlbimit që shpallin. Kështu, me anë të pagëzimit, njerëzit hyjnë në misterin e pashkëve të Krishtit: bashkë me të vdesin, varrosen dhe ngjallen; u jepet shpirti i bijve të adoptimit, “në saje të cilit ne thërrasim: Abba! O Atë!” (Rom 8, 15), dhe bëhen ata adhurues të vërtetë të cilët Ati i kërkon.
  Po ashtu, çdo herë që e hanë darkën e Zotit, e kumtojnë vdekjen e tij derisa të vijë. Për këtë arsye, pikërisht në ditën e Rrëshajëve, në të cilën Kisha iu shfaq botës, “ata që e pranuan fjalën” e Pjetrit “u pagëzuan”. Ata ishin të kujdesshëm për ta përvetësuar mësimin e apostujve dhe nuk mungonin në mbledhje vëllazërore, në ndarjen e bukës e në uratë… ndërsa i jepnin lavdi Hyjit e mbarë populli i kishte fort për hir (krh. Vap 2, 42. 47).
  Që atëherë, Kisha kurrë nuk la pas dore të bashkohet në mbledhje për ta kremtuar misterin e Pashkëve, duke lexuar “krejt çka flitet në Shkrimin shenjt për të” (Lk 24, 27), duke kremtuar Eukaristinë, “në të cilën bëhen të tanishme kujtimi dhe fitorja e vdekjes së tij të patregueshme” (krh. 2 Kor 9, 15) në Krishtin Jezus, “në nder të lavdisë së tij” (Ef 1, 12), për virtyt të Shpirtit Shenjt.
 
  Përgjigjja  Krh. Gjn 15, 1. 5. 9
  C Unë jam hardhia e vërtetë, ju jeni shermendet. * Kush mbetet në mua e unë në të, ai jep shumë fryt, aleluja.
  D Sikurse Ati më ka dashur mua, ashtu edhe unë ju kam dashur ju. Qëndroni në dashurinë time!
  C Kush mbetet në mua e unë në të, ai jep shumë fryt, aleluja.
 
  Lutja
  O Hyj, ti e dërgove Birin tënd për të na shëlbuar e për të na bërë bijtë e tu në shpirt, shikoi me mirësi bijtë e bijat e tua që besojnë në Krishtin: na e jep lirinë e vërtetë dhe trashëgimin e amshuar. Nëpër Zotin.
 
 
Përfundimi i Orës, sikurse në Shërbesën e rëndomtë.
 
JAva e dytë e Pashkëve – E shtunë
 
Lavdet e mëngjesit
 
D  Hyj, më eja në ndihmë!
C  O Zot, shpejto të më ndihmosh!
 
D  Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
C  si ka qenë në fillim,
  ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. Aleluja!
 
  Kjo hyrje nuk përdoret kur Shërbesa e lutjes fillon me Ftesë.
 
  Himni
 
  Kori i Jerusalemit të ri
  himnin e ëmbël të këndojë,
  e me gëzime të urta
  festën e Pashkëve të kremtojë.
 
  Ku Krishti, luan i pathyeshëm,
  kundër të mposhturit dragua,
  kur lëshon zë të fuqishëm,
  shpirtrat nga vdekja ka shpëtuar.
 
  Prenë që kish ngrënë i prapi
  e kthen përsëri tartari;
  liruar nga robëria,
  turmat prapa Krishtit venë.
 
  Ai ngadhënjen shkëlqyeshëm
  dhe i denjë në tërë hapësirën,
  e atdheun, qiellin e tokën
  i shndërron në një shtet të vetëm.
 
  Me këngë t’i lutemi atij
  si ushtarë që i këndojnë mbretit,
  që ai të na vendosë
  në pallat të vet tërë dritë.
 
  Të jetë gjithherë për mendjet,
  o Krisht, gëzimi i Pashkës,
  e ne me hir të rilindur
  na mblidh në fitoret e tua.
 
  Jezus, ty të qoftë lavdia,
  që shndrit me mundje të vdekjes,
  bashkë me Atin e me Shpirtin
  në gjithë shekujt burim jete. Amen.
 
  (Në vend të himnit mund të këndohet një këngë e miratuar nga autoritetet kishtare e që i përshtatet kohës)
 
Ant. 1 Më gëzojnë, o Zot,
  veprat e duarve të tua, aleluja.
 
Psalmi 92 /91/  (2-16)  Lavdi Hyjit krijues
 
  Kush mbetet në mua e unë në të, ai jep shumë fryt, sepse pa mua s’mund të bëni asgjë (Gjn 15, 5).
 
Është punë e mirë ta lavdërosh Zotin, *
  t’i këndohet Emrit tënd, o Zot i tejetlartë.
 
Të shpallim dashurinë në mëngjes *
  e gjatë natës besnikërinë tënde,
me harpë dhjetëkordash e me lirë, *
  me këngë përcjellë me cetër.
 
Se ti, o Zot, më gëzove me veprat e tua, *
  kënaqem për veprat e duarve të tua.
 
Sa të madhërishme janë veprat e tua, o Zot, *
  sa të thella mendimet e tua!
Njeriu i pamend nuk i di, *
  dhe i marri nuk do t’i kuptojë.
Po edhe në mbifshin mëkatarët porsi bari, *
  e në lulëzofshin ata që bëjnë keq,
janë të caktuar për bjerrje të pasosur, *
  vetëm ti je i Tejetlartë për amshim, o Zot!
 
Sepse qe, o Zot, armiqtë e tu, †
  sepse qe, o Zot, armiqtë e tu do të birren, *
  do të shpërndahen të gjithë keqbërësit.
 
Ti ma rrite fuqinë porsi të buallit, *
  më shugurove me më të pastrin vaj.
 
Prej së larti i shikon syri im ata që më urrejnë, *
  veshët e mi pa tronditje i dëgjojnë kundërshtarët e mi.
 
I drejti lulëzon si palma, *
  rritet porsi cedri i Libanit.
Të mbjellë në Shtëpinë e Jakobit *
  lulëzojnë në banesat e Hyjit tonë.
 
Japin fruta edhe në pleqëri, *
  janë të kërthndeztë e plot shëndet,
për të shpallur se Zoti është i drejtë: *
  Qeta ime, në të cilin nuk ka të meta!
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. 1 Më gëzojnë, o Zot,
  veprat e duarve të tua, aleluja.
 
Ant. 2 Jam unë që e jap vdekjen dhe jetën;
  unë godas e unë shëroj, aleluja.
 
Kënga Lp 32, 1-12  Mirësitë e Hyjit për popullin e tij
 
  Sa herë desha t’i bashkoj fëmijët e tu sikurse klloçka i bashkon zogjtë e vet nën krahë (Mt 23, 37).
 
Dëgjo, qiell, se dua të flas, *
  dëgjo, tokë, fjalët e gojës sime!
 
Mësimi im le të rrjedhë si shiu, *
  si vesa t’më rigojë biseda:
si pikërrina përmbi bar, *
  si shtrëngata mbi livadh!
 
T’ Zotit Emrin do t’lëvdoj: *
  lartësoni Hyjin tonë!
 
I qetë është Ai, n’vepra i përsosur, *
  udhët e tij janë drejtësi:
Hyj besnik, pa asnjë t’keqe, *
  krejt i drejtë e i patëmetë.
 
Kundër Tij mëkatuan t’poshtrit, *
  bami i mbrapshtë e plot marrëzirë.
 
A kështu po ia kthen Zotit, *
  komb i marrë e i pakripë?
A s’është Ai, vallë, baba yt, *
  që të dha jetë e n’jetë të mban?
 
Të t’bien në mend kohërat e lashta, *
  të t’bien në mend breznitë e shkuara!
Pyete t’atë e do të t’ tregojë, *
  t’parët e tu e do të t’kallëzojnë!
 
Kur Zoti popujt i ndau, *
  kur i ndau bijtë e Adamit:
kufijtë popujve ua caktoi *
  sipas numrit t’ izraelitëve:
 
pronë e Zotit u bë populli i tij, *
  pjesë për vete mor Zoti Jakobin.
 
Gjetur e kish në një vend t’shkretë, *
  n’vend tmerrimi, ulërimi bishash.
E rrethoi, e përkujdesi, *
  e ruajti si beben e syrit.
 
Si shqiponja që bën gjira *
  kur do zogjtë t’i mësojë t’fluturojnë,
mbi ta i hap e i palos krahët: *
  ashtu e mori Izraelin,
  e mbarti mbi flatrat e veta.
 
Zoti vetëm e udhëhoqi, *
  tjetër zot nuk qe me Të.
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. 2 Jam unë që e jap vdekjen dhe jetën;
  unë godas e unë shëroj, aleluja.
 
Ant. 3 Një kurorë lavdie të shkëlqyeshme
  i ke dhënë Krishtit tënd, aleluja.
 
Psalmi 8  (2-10)  Madhëria e Zotit dhe dinjiteti i njeriut
 
  Çdo gjë vuri nën këmbët e tija e Atë e vendosi mbi çdo gjë ‑ për Krye të Kishës (Ef 1, 22).
 
O Zot, Zoti ynë, †
  sa i mrekullueshëm është Emri yt mbi mbarë dheun! *
    Me madhëri e tejkalon edhe qiellin!
 
Prej gojës së ferishteve e të foshnjave †
  lavdinë e bëre gati kundër armiqve *
  që t’i bësh të heshtin armiq e kryengritës.
 
Kur e sodis qiellin – veprën e gishtave të tu, *
  hënën e yjet që ti i vendose,
çka është atëherë njeriu që ta kujtosh, *
  biri i Adamit që të përkujdesesh për të?
 
E pra, e bëre pak më të vogël se engjëjt, *
  e kurorëzove me lavdi e shkëlqim,
i dhe pushtet mbi veprat e duarve të tua. *
  Gjithçka vure nën këmbët e tija:
 
delet e kafshët të gjitha, *
  për më tepër edhe egërsirat e fushës,
shpendët e ajrit dhe peshqit e detit, *
  të gjitha që përshkojnë udhët e detit!
 
O Zot, Zoti ynë, *
  sa i mrekullueshëm është Emri yt mbi mbarë dheun!
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. 3 Një kurorë lavdie të shkëlqyeshme
  i ke dhënë Krishtit tënd, aleluja.
 
  Leximi i shkurtër  Vap 17, 30b-31
  Hyji tani urdhëron: le të kthehen të gjithë njerëzit e çdo vendi, sepse Ai e caktoi një ditë, kur me drejtësi do ta gjykojë botën me anë të një Njeriu, të cilin e caktoi për këtë gjë dhe e përforcoi para të gjithëve duke e ngjallur nga të vdekurit.
 
  Përgjigjja e shkurtër
  C Le t’i brohorasë Zotit toka mbarë, * aleluja, aleluja.
  Le t’i brohorasë Zotit toka mbarë, aleluja, aleluja.
  D E shpëtoi jetën tonë.
  aleluja, aleluja.
  Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.
  Le t’i brohorasë Zotit toka mbarë, aleluja, aleluja.
 
  Kënga ungjillore (Benedictus  Lk 1, 68-79)
  Ant. Paqja me ju, u tha i ringjalluri:
  Unë jam, mos kini frikë, aleluja.
 
Qoftë bekuar Zoti, Hyji i Izraelit, *
  që e pa dhe e shpërbleu popullin e vet!
 
Ai e ngriti Shpëtimtarin tonë *
  në shtëpinë e Davidit, shërbëtorit të vet,
 
sikurse premtoi kaherë *
  me gojë të profetëve të tij të shenjtë:
 
se do të na shpëtojë prej armiqve tanë *
  dhe prej dorës së të gjithë atyre që na urrejnë;
 
se do të bëjë mirësinë që ua premtoi etërve tanë *
  e do t’i bjerë në mend Besëlidhja e tij e shenjtë
 
e betimi që bëri në të mirën e Abrahamit, atit tonë *
  se do të na e bëjë të mundshme t’i shërbejmë pa frikë,
 
të çliruar nga duart e armikut *
  në shenjtëri e drejtësi para tij
  për çdo ditë të jetës sonë.
 
E ti, o djalosh, do të quhesh profet i të Tejetlartit, *
  sepse do të shkosh përpara Zotit
  për t’ia përgatitur udhët,
 
për ta vënë në dijeni popullin e tij *
  se Hyji do ta shëlbojë duke ia falur mëkatet e tija,
 
në saje të zemrës së dashur të Hyjit tonë *
  që do të na e dërgojë në pasi prej qiellit Diellin,
 
për të shndritur ata që gjenden në errësirë
  dhe në hijen e vdekjes, *
  për t’i drejtuar hapat tanë në udhën e paqes.“
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
  Ant. Paqja me ju, u tha i ringjalluri:
  Unë jam, mos kini frikë, aleluja.
 
  Lutjet e besimtarëve
Të bashkuar në lutjen e lavdit ta thërrasim Krishtin, i cili na zbuloi jetën e amshuar:
 
  Ngjallja jote na mbushtë me hir, o Zot.
 
Bari i amshueshëm, shikoje popullin tënd që zgjohet nga gjumi
  ngije me fjalën tënde dhe me bukën e jetës.
Mos lejo që grigja jote të shpërndahet nga ujqit dhe rrogëtarët
  bëj që të ecë rrugës së sigurt drejt shëlbimit tënd.
Ti që bashkëpunon gjithmonë me predikuesit e ungjillit tënd dhe i vulosë me karizmat e tua
  bëj që secili prej nesh sot ta kumtojë të ngjallurit tënd me anë të jetës.
Të jesh sot gëzimi ynë të cilin askush s’mund ta heqë
  na liro nga pikëllimi i mëkatit dhe ngjalle në ne dëshirën e flaktë për jetën e pasosur.
 
  Ati ynë, që je në qiell, u shenjtëroftë emri yt. Ardhtë mbretëria jote, u bëftë vullnesa jote, si në qiell ashtu në tokë.
  Bukën tonë të përditshme,  na e jep sot, na i fal fajet tona si i falim ne fajtorët tanë, e mos na lër të biem në tundim, por na liro nga i Keqi. Amen.
 
  Lutja
  O Hyj, ti e dërgove Birin tënd për të na shëlbuar e për të na bërë bijtë e tu në shpirt, shikoi me mirësi bijtë e bijat e tua që besojnë në Krishtin: na e jep lirinë e vërtetë dhe trashëgimin e amshuar. Nëpër Zotin.
 
 
Përfundimi i Orës, sikurse në Shërbesën e rëndomtë.
 
JAva e dytë e Pashkëve – E shtunë
 
Ora e mesme
 
D  Hyj, më eja në ndihmë!
C  O Zot, shpejto të më ndihmosh!
 
D  Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt,
C  si ka qenë në fillim,
  ashtu tash e përgjithmonë e jetës. Amen. Aleluja!
 
  Himni
 
Ora e tretë
 
  Ja po vjen ora e tretë,
  kur Krishti i ngjitet kryqit;
  për keq mos të shkojë mendja,
  të shtojë dashurinë e lutjes.
 
  Kush e merr në zemër Krishtin,
  fiton ndjenja frytdhënëse,
  me kushte të zellshme bëhet
  i përshtatshëm për Shpirtin Shenjtë.
 
  Kjo është ora që i dha fundin
  letargjisë së krimit t’egër,
  nga kjo fill kohë të lume
  nisën nga hiri i Krishtit.
 
  Jezus, që ndër të gjithë shekujt
  shndrit me mundje të vdekjes,
  bashkë me Atin e me Shpirtin
  e Shenjtë të qoftë lavdia. Amen.
 
Ora e gjashtë
 
  Eni, o ju skllevër, që luteni,
  me mendje e gojë madhëroni
  emrin e lumë të Hyjit
  me këngë e lavde të denja.
 
  Sepse kjo është koha,
  kur me vendim të padrejtë
  ia dorëzoi vdekjes së njerëzve
  gjykatësin e të gjithë shekujve.
 
  E shtyrë nga dashuria,
  nga frika e drejtë të nënshtruar,
  kundër të gjitha sulmeve
  që na shtie armiku i egër.
 
  Të vetmin Zot ta adhurojmë,
  Hyjin Atë e Birin e tij
  së bashku me Shpirtin e Shenjtë,
  një Zot të vetëm në Trini. Amen.
 
Ora e nëntë
 
  Kjo është ora, që shkëlqeu
  edhe hoqi retë nga kryqi,
  botës duke i zhveshur terrin,
  i dha dritat e kthjellëta.
 
  Kjo orë që duke i ngjallur
  Jezusi prej varresh trupat,
  me shpirt të gjerë u dha urdhër
  të kthehen në jetë pas vdekjes.
 
  Zgjidhur ligjet e vdekjes
  besojmë shekuj të përtërirë,
  ndjekin rrjedhë të përjetshme
  dhuntitë e jetës së lume.
 
  Jezus, ty të qoftë lavdia,
  që shndrit me mposhtje të vdekjes,
  bashkë me Atin dhe me Shpirtin
  në gjithë shekujt burim jete. Amen.
 
  (Në vend të himnit mund të këndohet një këngë e miratuar nga autoritetet kishtare e që i përshtatet kohës)
 
Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.
 
Psalmi 119 /118/  XI (81-88)
Po më shkrihet shpirti në pritje të shëlbimit tënd, *
  kam besim të plotë në premtimin tënd.
Sytë po më shteren prej dëshirës së fjalës sate *
  e them: »Kur do të më japësh ngushëllimin?«
 
U bëra si rrësheku në tym, *
  por nuk i harrova rregulloret e tua.
Po edhe sa ditë do të rrojë shërbëtori yt? *
  Kur do t’i gjykosh përndjekësit e mi?
 
Më hapën gropa krenarët *
  që s’jetojnë sipas Ligjit tënd.
Të gjitha urdhërimet e tua janë të vërteta; *
  dijekeqas më kanë salvuar: deh, më eja në ndihmë!
 
Për pak sa s’më rrëzuan përdhe, *
  megjithatë unë nuk u shmangem urdhërimeve të tua.
Më përtërij pashë dashurinë tënde *
  e unë do t’i ruaj dëshmitë e gojës sate.
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.
 
Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.
 
Psalmi 61 /60/  (2-9)  Urata e një të treturi
  Nëse shtëpia jonë tokësore ‑ kjo tendë, shkatërrohet, kemi godinën prej Hyjit, banesë të përjetshme qiellore (2 Kor 5, 1).
 
Vështroje, o Hyj, britmën time, *
  dëgjoje uratën time!
 
Nga skaji i dheut të thërras në ndihmë, †
  se më ka lëshuar zemra: *
  më ço te shkëmbi ku s’mund të afrohem.
 
Sepse ti je shpresa ime, *
  kala e fortë përballë armikut.
Përjetë do të banoj në tendën tënde, *
  do të gjej mbrojtje nën sqetullën tënde,
 
sepse ti, o Hyji im, i pranon kushtet e mia, *
  u jep trashëgim atyre që e druajnë emrin tënd.
 
Ditë mbi ditë shtoji jetës së mbretit, *
  vjetët e tij zgjati nga breznia në brezni!
Le të mbretërojë gjithmonë ndër sytë e Hyjit: *
  rojë iu bëfshin hiri dhe e vërteta!
 
Kështu do t’i këndoj këngë Emrit tënd pa pushim, *
  do t’i plotësoj kushtet e mia si një ditë për ditë!
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.
 
Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.
 
Psalmi 64 /63/  (2-11)  Urata kundër tmerrit të armikut
 
  Morën vendimin ta zënë Jezusin me tradhti e ta mbysin (Mt 26, 4).
 
Dëgjoje, o Hyj, zërin e vajtimit tim, *
  ma ruaj jetën prej tmerrit të armikut,
më mbro nga përbetimi i të mbrapshtëve, *
  prej grumbullit të atyre që veprojnë keq.
 
Prej atyre që e mprehën gjuhën e vet si shpatë, †
  që vjellin si shigjeta fjalë të helmuara, *
  për ta shigjetuar në moh të pafajshmin;
 
e shigjetojnë papritmas e frikë nuk kanë. *
  Ata marrin guxim në synimet e veta të këqija,
 
shestojnë si t’i vënë fshehtas leqet e veta *
  e thonë: »Kush mund t’i shohë?«
 
Synojnë paudhësi, i çojnë në vend synimet e parapara, *
  humnerë është njeriu, greminë zemra e tij!
 
Por Hyji i shigjetoi ata, *
  papritmas i mbuluan plagët.
Gjuha e vet ata i sharroi, *
  kush i sheh, i habitur, luan kokën.
 
Të gjithë njerëzit do t’i kapë frika, †
  do t’i kumtojnë veprat e Hyjit, *
  mirë do ta kuptojnë ç’bëri Ai.
 
I drejti do të gëzohet në Zotin, †
  në Të do ta ketë shpresën, *
  me Të do të mburren të gjithë të ndershmit në zemër.
 
Lavdi Atit e Birit *
  e Shpirtit Shenjt,
si ka qenë në fillim, *
  ashtu  tash e përgjithmonë e jetës. Amen.
 
Ant. Aleluja, aleluja, aleluja.
 
Ora e tretë
 
  Leximi i shkurtër  Rom 5, 10-11
  Në qoftë se u pajtuam me Hyjin në saje të vdekjes së Birit të tij ‑ kur ende ishim armiqtë e tij, sa me më shumë arsye, njëherë të pajtuar, do të shëlbohemi me anë të jetës së tij! Dhe, jo vetëm kaq! Ne e vëmë mburrjen tonë në Hyjin në saje të Jezu Krishtit, Zotit tonë, me anë të cilit tani fituam pajtimin.
  D Zoti me të vërtetë u ngjall, aleluja
  C dhe iu shfaq Simonit, aleluja.
 
  Lutja
  O Hyj, ti e dërgove Birin tënd për të na shëlbuar e për të na bërë bijtë e tu në shpirt, shikoi me mirësi bijtë e bijat e tua që besojnë në Krishtin: na e jep lirinë e vërtetë dhe trashëgimin e amshuar. Nëpër Zotin.
 
Ora e gjashtë
 
  Leximi i shkurtër  1 Kor 15, 20-22
  Krishti u ngjall prej të vdekurve! Ai është fryti i parë i të vdekurve! Kështu, pra, nëpër një njeri erdhi vdekja, përsëri nëpër një NJERI vjen ngjallja prej së vdekuri. Dhe, sikurse në Adamin vdesin të gjithë njerëzit, ashtu nëpër Krishtin të gjithë njerëzit do ta rifitojnë jetën.
 
  D Nxënësit e panë Zotërinë, aleluja,
  C dhe u mbushen plot me gëzim, aleluja.
 
  Lutja
  O Hyj, ti e dërgove Birin tënd për të na shëlbuar e për të na bërë bijtë e tu në shpirt, shikoi me mirësi bijtë e bijat e tua që besojnë në Krishtin: na e jep lirinë e vërtetë dhe trashëgimin e amshuar. Nëpër Zotin.
 
Ora e nëntë
 
  Leximi i shkurtër  2 Kor 5, 14-15
  Dashuria e Krishtit na nxit kur mendojmë se: Njëri vdiq për të gjithë, prandaj, të gjithë vdiqën; e Ai vdiq për të gjithë, në mënyrë që ata që jetojnë, të mos jetojnë më për vete, por për atë që vdiq dhe u ngjall për ta.
 
  D Rri me ne, o Zot, aleluja,
  C tashmë është mbrëmje, aleluja.
 
  Lutja
  O Hyj, ti e dërgove Birin tënd për të na shëlbuar e për të na bërë bijtë e tu në shpirt, shikoi me mirësi bijtë e bijat e tua që besojnë në Krishtin: na e jep lirinë e vërtetë dhe trashëgimin e amshuar. Nëpër Zotin.
 
Përfundimi i Orës, sikurse në Shërbesën e rëndomtë.
 
 
 

Radio Maria Albania

Current track
TITLE
ARTIST